Zelfbouw-PC

Ik wilde eens zelf een PC bouwen. Nu is dat bepaald geen rocket-science maar ik ben een echte software-man met niet al te veel kennis van en affiniteit met hardware Ik had wel eens een PC open geschroefd en het een en ander binnenin gedaan maar dat was allemaal behoorlijk beperkt. Het was meer de uitdaging van dat moet mij toch ook wel lukken. Ondanks het adagium Beware for programmers with screwdrivers... wilde ik het toch proberen.

PS. Overigens heb ik wel gemerkt dat je ook voorzichtig moet zijn met hardwaremensen die gaan programmeren. Daar komen soms vreselijke programma's uit voort...

Voorbereiding: spullen bij elkaar zoeken

Het gehele traject is zo'n twee jaar geleden begonnen met de aanschaf van het boek Building the Perfect PC uitgegeven door O'Reilly. Een echt stap-voor-stap boek met foto's en uitgebreide handleidingen.

Toen ik het boek doorgelezen had ging ik eens naar componenten kijken. Het bleek dat je toen nog nauwelijks meer moederborden kon kopen met 2 IDE-controllers en de status van SATA onder Linux was wat onduidelijk.

In augustus 2007 had ik de draad weer wat opgepakt en een aantal voorbeeldconfiguraties samengesteld. Alternate bood hulp aan bij het samenstellen van een computer via een web-applicatie PC-Builder. Die pretenteert alleen componenten te selecteren die onderling compatible zijn. Maar dat viel wat tegen.....

Eind september bestelde ik de configuratie en die was een aantal dagen later in huis.

Bouwen

Mijn grootste vrees was het plaatsen van de CPU en de koeler. De CPU plaatsen was een eitje maar met de koeler heb ik aardig zitten hannessen.

Monteren van het moederbord in de kast: daarop liep ik vast omdat een schroefje op een onbereikbare plek ingedraaid moest worden. Na het aanschaffen van een magnetische schroevendraaier was dat probleem opgelost.

Alle aansluitingen van het moederbord realiseren ging vrij gemakkelijk: goed het manual van het moederbord lezen en goed kijken. Het realiseren van de vele aansluitingen voor de power-switch, de power-led, de resetknop en de harddisk-led kan lastig zijn maar Asus heeft dat via zijn Q-connector keurig opgelost: een los blokje waar je je aansluitingen realiseert en wat je vervolgens in 1 keer op de connectors schuift.

Monteren van de floppy drive was wat lastig omdat het manual van de kast niet al te helder was maar dat lukte tenslotte ook wel.

Het monteren van de DVD-speler en de harddisk was daarna redelijk makkelijk. Alleen bleek de meegleverde IDE-kabel wel erg krap bemeten.

Toen nog een extra fan installeren. Weer zo'n ding met schroeven op onbereikbare plaatsen. De combinatie van zelftappende schroeven en een kast van degelijk materiaal (Antec) kostte heel wat zweetdruppels.

Tenslotte de power-aansluitingen verzorgen, een monitor e.d. aansluiten.

Eerste keer PC aanzetten: rookwolk of geen rookwolk?

En toen brak het grote moment aan: voor het eerst de computer aanzetten.

Ventilatoren gaan lopen. En dat was het dan.....
Geen beeld, geen piepje. Niets.

Tja, wat dan. Alles wat niet nodig was losgemaakt en weer geprobeerd. Zelfde resultaat.
Toen begon ik echt een beetje wanhopig te worden. Zou ik wat verknald hebben?

Computer meegenomen naar een ervaren computerknutselaar. Die kijkt alles nog eens goed na. Zag wat front-aansluitingen die verkeerd om zaten maar verder geen problemen. Weer proberen, Weer niets. Alleen deed de Power-LED het nu wel.
Memory uit een andere PC proberen. Idem dito.
Andere grafische kaart of processor proberen was niet mogelijk want daar waren mijn spullen te nieuw voor.

Alternate gebeld. De man aan de telefoon suggereerde mij om het moederbord uit te bouwen, wel de grafische kaart te installeren en zo kijken of ik beeld kreeg. Weer niets.

Ik op mijn vrije vrijdag naar Ridderkerk met de hele computer maar moederbord e.d uitgebouwd. Na een uur wachten was ik aan de beurt. De technicus sluit moederbord en grafische kaart aan: weer niets.

Onderdelen verwisselen. Die hebben ze daar gelukkig genoeg. Op een gegeven moment hadden we beeld. Hoera.

Maar wat leverde nu het probleem op? Na nog wat heen-en-weer gewissel bleek dat het memory te zijn.

Ik had 533 Mhz memory besteld en het moederbord moest minstens 677 Mhz memory hebben. De PC Builder had wel gecontroleerd dat ik DDR2 memory bestelde maar niet op de snelheid gelet......

He, he, hij doet het

's Avonds toen weer mijn computer in elkaar gezet. Ik kon opstarten en ik zag ook nog wat.

Vervolgens OpenSuse 10.3 geïnstalleerd. Op wat bekender terrein. Op zich had ik eerst Windows XP (van VIsta blijf ik nog maar even weg) willen installeren maar ze hadden een NL-editie geleverd en geen UK-editie. Wel partities voor Windows aangemaakt. Ik wist dat ik bij de installatie van XP waarschijnlijk de bootloader kwijt zou raken maar dat probleem los ik dan wel op. Ik heb ondertussen een boot-CD gemaakt waardoor ik zonder bootloader toch mijn OpenSuse-installatie kan booten.

De installatie van OPenSuse 10.3 verliep vrij vlekkeloos. Daarna ben ik altijd wel weer een hoop tijd kwijt maar dat komt omdat ik vrij veel aparte zaken op mijn computer heb staan: meerdere virtuele websites, een locale DNS, diverse databases, allerlei leuke en handige scripts. En voor je die weer allemaal aan de praat hebt duurt wel even. Zeker als je daarvoor op Suse 9.3 zat.

Gelukkig had ik geen problemen met wireless omdat ik die al eerder structureel opgelost had door twee adapters te kopen waarmee ik Ethernet via het stroomnet kreeg. En dat werkt een stuk beter dan wireless vanuit de meterkast naar de zolderverdieping. Als een antenna iets anders stond had ik weer geen verbinding...

In het boek Building the Perfect PC werd aangeraden een burn-in test te doen en dat deed ik dan ook maar. Mijn computer heeft toen een hele nacht Linux-kernels staan compileren (suggestie uit het boek) waarbij beide CPU's regelmatig een load van 100% hadden. Ondertussen legde ik de temperatuur van de CPU e.d. vast. Die bleek heel netjes te zijn.

Alleen vond ik dat de PC niet al te stil was. De CPU-fan en een van de case-fans werden door het moederbord gecontroleerd. De tweede case-fan heb ik toen op de laagste snelheid gezet en in het BIOS gekozen voor een zo stil mogelijke PC. En weer een burn-in test van een nacht gedaan. Weer heel behoorlijke temperaturen. En nu is de PC praktisch geluidloos.

Lessons learned

Ik heb van dit hele gebeuren veel geleerd en mijn zelfvertrouwen in het omgaan met hardware is een stuk toegenomen. Alleen weet ik wel dat ik de volgende keer zelf alles controleer op compatible zijn..

Ik heb nu een mooie stille PC met plenty harddiskruimte voor een kleine 800 euro (incl. een OEM-versie van Windows maar zonder monitor - die moet ik nog kopen). Duurder dan de kant-en-klare consumenten PC's maar waarschijnlijk wel een veel betere kwaliteit.

En ik heb maar meteen een mooie achtergrond voor KDE gemaakt

Installatie Windows XP

Gelukkig was mijn NL-editie van XP ondertussen omgeruild voor een GB-editie. Installatie ging vrij vlekkeloos.

Na vele reboots en alle updates binnenhalen etc. was de installatie klaar. De installatie van OpenSuse is vergeleken daarmee een eitje. OpenSuse herkende direct mijn video-kaart, de netwerkaansluiting en de soundchip. Voor Windows moest ik al die drivers los installeren.....

Hierna kon ik natuurlijk niet meer Linux booten. Dat had ik verwacht. Met mijn boot-CD was na wat gepriegel ook dat weer verholpen.

Backup

Ik had me voorgenomen om nu het backup-gebeuren eens goed te regelen. Ik heb er altijd wel vrij veel aandacht aangeschonken. Allerlei media gehad:

  • een programma (naam weet ik niet meer) waarmee je op diskette kon backuppen. Je kon zo'n 1.4 MB op een 5.25 diskette kwijt
  • een tapedrive op een floppy-interface
  • op rewritable CD's
  • op rewritable DVD's.

Op mijn oude PC kon ik het nog daarmee nog af maar met een 500 GB gaat dat niet meer lukken. Ik heb de raad uit Building the Perfect PC maar opgevolgd: beschouw USB-disks maar als een wat merkwaardig gevormde tapes. Ik heb daarom maar een 500 GB USB-disk gekocht en wat scripts gemaakt. In eerste instantie wilde ik directories kopieren maar bij nader inzien leek het me toch verstandiger om maar tar-files te maken.

Alleen liep ik toen tegen een beperking van FAT32 aan die ik niet kende (nou weet ik erg veel niet van Windows dus dat is ook niet zoveel bijzonders): de maximale bestandsgrootte is 4 GB en daar ga je met een tar-file vrij snel overheen. Dus de USB-disk maar verdeeld in een FAT32-partitie van 50 GB en de rest als ext2-partitie. En nu kan ik tenminste goed backuppen.